Irański program nuklearny przeszedł długą i niezwykle burzliwą drogę od niebudzących szczególnych kontrowersji cywilnych początków aż do miana potencjalnego źródła globalnego konfliktu. Największy wróg Islamskiej Republiki, Izrael, od dawna postrzega nuklearyzację Iranu jako zagrożenie o charakterze egzystencjalnym. Powszechnie uważa się, że Izrael jako jedyny kraj w regionie dysponuje bronią jądrową, choć utrzymuje politykę „nuklearnej dwuznaczności”: nie potwierdza istnienia własnego arsenału ani też nie zaprzecza mu.
Iran i Izrael to dziś zajadli wrogowie, którzy w ostatnich latach wielokrotnie ścierali się zbrojnie, zarówno wprost, jak i poprzez działania pośrednie w regionie. Retoryka Teheranu pełna jest gróźb pod adresem „syjonistycznego reżimu”, a Izrael uznaje Islamską Republikę za jedno z głównych zagrożeń dla swojego bezpieczeństwa. Tymczasem zanim Iran stał się islamską republiką, oba państwa łączyła bliska współpraca wojskowa, wywiadowcza i technologiczna, oparta na wspólnych interesach strategicznych i poczuciu izolacji w świecie arabskim.
Czerwcowa wojna Izraela z Iranem była zarazem przewidywalna i zaskakująca. Przewidywalna, ponieważ obie strony od lat przygotowywały się na ten moment, opracowując scenariusze, wyznaczając czerwone linie i uzasadniając kolejne decyzje. Zaskakująca, bo kiedy już do niej doszło, tempo i skala odwetu przekroczyły oczekiwania większości obserwatorów. W ciągu kilku dni region, który przez lata trwał w […]
Trwająca od 13 do 24 czerwca wymiana ognia pomiędzy Izraelem a Iranem była na tyle znacząca i intensywna, że w pełni zasługuje na miano wojny dwunastodniowej. Kinetyczna odsłona konfliktu, trwającego niemalże od początków istnienia republiki islamskiej, przyniosła spektakularny sukces operacyjny Izraela, wzmocniony dodatkowo amerykańską demonstracją siły. Na temat czysto militarnej strony tej wojny oraz na temat izraelskiej perspektywy i zachodnich prognoz napisano już bardzo wiele. W związku z tym w niniejszym artykule uwaga jest skupiona na perspektywie irańskiej.
Islamska Republika wyciąga pierwsze wnioski z porażki, jaką poniosła w trakcie „wojny 12-dniowej”. Symbolem zachodzących zmian jest powrót do “wielkiej polityki” Alego Laridżaniego, który został nowym sekretarzem Najwyższej Rady Bezpieczeństwa Narodowego (NRBN). Jednocześnie w strukturze NRBN wprowadzono znaczącą zmianę organizacyjną, powołując Radę Obrony Narodowej, która ma scentralizować aparat bezpieczeństwa. Połączenie dyplomatycznego pragmatyzmu z militarną konsolidacją ma wzmocnić struktury Islamskiej Republiki Iranu, która po demontażu Osi Oporu stoi w obliczu egzystencjalnego zagrożenia.
