Słowa Henry’ego Temple’a, lorda Palmerston i premiera Wielkiej Brytanii w XIX wieku, o tym, że „Wielka Brytania nie ma wiecznych wrogów ani wiecznych sojuszników, tylko wieczne interesy”, mogą się dobrze nadawać do określenia strategii międzynarodowej nowego mocarstwa naszych czasów – Indii. Deklarujący przywiązanie do zasady „strategicznej autonomii” rząd premiera Narendry Modiego prowadzi na wskroś pragmatyczną i nacjonalistyczną politykę, podporządkowaną realizacji wyłącznie narodowych interesów. Dąży do zdobycia maksymalnej liczby przyjaciół i minimalizacji liczby wrogów, tak by ze wszystkich relacji odnieść korzyści. Dzięki temu Indie są też jednym z niewielu dużych państw, które utrzymują bliskie relacje z wrogimi sobie krajami – zarówno z Rosją, jak i z Europą, z Chinami, jak i z USA, z Iranem i z Izraelem.