Josi Melman nie ma wątpliwości: Izrael prowadzi dziś wojnę bez długofalowej strategii, działając z dnia na dzień, pod dyktando politycznego przetrwania rządu. W rozmowie z Robertem Czuldą Melman mówi wprost o siedmiu frontach, imponujących sukcesach militarnych bez politycznego przełożenia, erozji armii i demokracji oraz o tym, dlaczego wojna w Gazie stała się — jego zdaniem — najbardziej bezsensownym konfliktem w historii państwa żydowskiego. Diagnoza jest brutalna: bez wizji, strategii i rozwiązania kwestii palestyńskiej Izrael zmierza w stronę głębokiego, strukturalnego kryzysu.
Po ponad dwóch miesiącach od ustania walk zawieszenie broni w Strefie Gazy pozostaje nietrwałe, mimo że na stole leży rozsądny i stosunkowo realistyczny plan pokojowy. Jego powodzenie zależy jednak od tego, czy uda się usunąć największą przeszkodę w odbudowie i stabilizacji – Hamas. Artykuł wyjaśnia, dlaczego jest to obecnie większy problem dla postępów niż Izrael, oraz jakie opcje mogą zadziałać, jeśli dwa lata intensywnej wojny nie skłoniło tej organizacji do ustąpienia.
Po ponad dwóch latach wojny Hamasu i Izraela po raz pierwszy pojawiła się rzeczywista szansa na zawarcie trwałego pokoju.
W poniedziałkowy poranek zwolnieni zostali ostatni żyjący zakładnicy izraelscy przebywający w niewoli Hamasu. W zamian za to z izraelskich więzień ma zostać wypuszczonych 250 skazańców oraz 1700 Palestyńczyków zatrzymanych po 7 października 2023 roku. To jedynie pierwszy etap dwudziestopunktowego planu pokojowego, przedstawionego niedawno przez Donalda Trumpa. Dalsze kroki będą dużo trudniejsze do wykonania.
