Szwecja porzuciła politykę niezaangażowania w 2022 roku i rozpoczęła starania o wstąpienie do NATO. W kraju istnieje konsensus polityczny w kwestii postrzegania rosyjskiego zagrożenia. W związku z tym Sztokholm chętnie rozwija współpracę z myślącymi podobnie partnerami w regionie i tworzy długofalową strategię bezpieczeństwa w nowych warunkach. O szwedzkim podejściu do tych zagadnień rozmawiamy z Fredrikiem Löjdquistem, dyrektorem Sztokholmskiego Centrum Studiów Europy Wschodniej (SCEEUS) przy Szwedzkim Instytucie Spraw Międzynarodowych.
Zmieniająca się architektura bezpieczeństwa w Europie, zwłaszcza w kontekście agresywnej polityki Rosji, sprawia, że idea Sojuszu Nordycko-Bałtycko-Polskiego (NBP) jako regionalnego klastra bezpieczeństwa zyskuje na znaczeniu. Propozycja wysunięta przez duńskich ekspertów na łamach gazety „Berlingske” w 2025 roku zakłada zawarcie przymierza obejmującego państwa nordyckie (Dania, Szwecja, Finlandia, Norwegia, Islandia), bałtyckie (Litwa, Łotwa, Estonia) oraz Polskę. Taki sojusz miałby na celu nie tylko przeciwdziałanie zagrożeniom ze strony Rosji, ale także wzmocnienie autonomii strategicznej regionu Morza Bałtyckiego.
Państwa nordyckie pełnią ważną funkcję w europejskim systemie bezpieczeństwa. Finlandia daje przykład doskonałego przygotowania na kryzysową sytuację mimo ograniczonych zasobów. Szwecja ma rozwinięty przemysł obronny. Dania i Norwegia z racji swojego położenia geograficznego są ważnymi partnerami w NATO. O tym, jak kraje skandynawskie rozumieją bezpieczeństwo i jak patrzą na współpracę z Polską, w rozmowie z dr Barbarą Kunz.
Kraje nordyckie wnoszą duży wkład w kolektywne bezpieczeństwo Europy i Zachodu, w szczególności po wstąpieniu Finlandii i Szwecji do NATO. Widzą w Rosji zagrożenie i są skłonne na nie odpowiedzieć. Dają przykład strategicznego myślenia, obliczonego na lata do przodu. Finlandia jest państwem, która identyfikuje swoje środowisko bezpieczeństwa bardzo podobnie do Polski. Władze w Helsinkach mówią […]
