Przez lata wyjaśniając popularność AfD w Niemczech uwagę koncentrowano przede wszystkim na tzw. nowych landach byłej NRD. Zakładano, że słabsza infrastruktura, podatność na populizm po latach socjalizacji w propagandzie „lud–elity” oraz poczucie bycia obywatelami drugiej kategorii skutkują protestem w postaci głosów oddawanych na skrajną prawicę. Wyniki wyborów samorządowych w Nadrenii-Północnej Westfalii (NRW), gdzie w ciągu pięciu lat AfD prawie potroiła swoje poparcie, stanowią kolejną „anomalię” w tym paradygmacie. Trend, wcześniej obserwowany na wschodzie kraju, z pewnym opóźnieniem dociera teraz na zachód, do landu o liczbie mieszkańców większej niż wszystkie landy wschodnie razem wzięte.