17 września 2025 roku Królestwo Arabii Saudyjskiej oraz Islamska Republika Pakistanu podpisały formalny pakt obronny, fundamentalnie zmieniając tym samym regionalny układ sił. Jak bowiem poinformowała strona pakistańska, zobowiązanie do wzajemnej obrony dotyczy wszelkiego typu zagrożeń, pozwalając na użycie wszystkich dostępnych środków. Nie ma więc wątpliwości, że chodzi także o broń jądrową.
Relacje indyjsko-pakistańskie są obarczone ryzykiem konfliktu z bardzo wielu powodów. Jednym z nich jest kwestia demograficzna, która w powiązaniu z geografią regionu jest istną tykającą bombą zegarową.
Połączenie eksplozji demograficznej (szybki wzrost liczby ludności) z deficytami wody – zarówno pitnej, jak i wykorzystywanej do uprawy roli – jest naturalnym czynnikiem konfliktogennym. Świetnym przykładem takiej sytuacji jest Arabska Wiosna, której jednym z powodów była ograniczona dostępność do wody przy jednoczesnym wysokim odsetku bezrobotnej młodzieży, co doprowadziło do polaryzacji społecznej w państwach regionu.
Wynika to z odwiecznych praw popytu i podaży – liczba konsumentów wzrasta (eksplozja demograficzna, wzrost zużycia wody do celów przemysłowych), a zasoby wody pozostają na tym samym lub niższym poziomie.
Powyższa, lakoniczna odpowiedź Awadhesha Kumara Bhartiego, marszałka lotnictwa i jednego z głównych architektów Operacji Sindoor, w odpowiedzi na pytanie o poniesione przez Indie straty, pokazuje, że na dokładną ocenę wydarzeń będzie trzeba jeszcze poczekać.
23 kwietnia Indie ogłosiły jednostronnie zawieszenie respektowania postanowień Traktatu o Wodach Indusu. Jest to bezprecedensowe wydarzenie w historii dwustronnej umowy, które nie miało miejsca nawet w trakcie otwartych wojen granicznych pomiędzy Indiami a Pakistanem. W następstwie indyjskiwej decyzji rząd Pakistanu ogłosił zawieszenie postanowień porozumienia z Simli z 1972 roku. Warto przyjrzeć się powodom i potencjalnym skutkom ostatnich napięć pomiędzy dwoma nuklearnymi mocarstwami.
