Unia Europejska coraz silniej naciska na Belgię w sprawie przejęcia rosyjskich aktywów zamrożonych w tym kraju na pomoc dla Ukrainy. Ostatnia groźba zakłada de facto wykluczenie kraju z negocjacji w kwestii przyszłego wieloletniego budżetu. Komisja Europejska idzie też jednak na pewne ustępstwa, starając się spełnić oczekiwania belgijskiego rządu. Wysiłki te może jednak zniweczyć postawa Francji, która – według doniesień medialnych – chce narazić Belgię na ryzyko, którego sama nie jest skłonna ponosić.
Gdy 17 listopada rosyjski atak lotniczy trafił gazowiec “Orinda” w ukraińskim porcie Izmaił, znajdujące się na przeciwległym brzegu Dunaju rumuńskie wioski musiały zostać ewakuowane. Przez kilka godzin turecka jednostka płonęła, grożąc potężną eksplozją. Ostatecznie strażakom udało się ugasić pożar, choć zniszczenia w infrastrukturze portowej były znaczące.
Propozycje pokojowe administracji Trumpa dla Ukrainy i Rosji, bez względu na szanse ich realizacji, dają pewien obraz wizji bezpieczeństwa w Europie, który mają obecni politycy w Białym Domu. Jest to koncepcja odbiegająca od wyobrażeń na ten temat znacznej części polskich elit politycznych.
Media donoszą o 28-punktowym planie pokojowym dla Ukrainy, który miałby zostać przyjęty w ekspresowym tempie, według Politico nawet jeszcze w tym tygodniu. Plan ma być konsultowany z Moskwą. „Czujemy, że stanowisko Rosji w końcu jest słyszane” – powiedział rosyjski negocjator Kiryłł Dmitriew w rozmowie z portalem Axios, który jako pierwszy napisał o planie. Czy Rosjanie szykują manewr przetestowany dwukrotnie w poprzednim stuleciu?
Podczas gdy największy od lat skandal korupcyjny wstrząsa ukraińskimi szczytami władzy, armia z trudem radzi sobie z napierającymi siłami rosyjskimi. Jej główną bolączką są pogłębiające się problemy kadrowe. Sprzeniewierzanie państwowych środków przez polityków, w sytuacji, gdy kraj mierzy się z egzystencjalnym zagrożeniem, jest z wielu względów bulwersujące, ale wśród żołnierzy powoduje wręcz wściekłość. Co więcej, brak skutecznej walki z korupcją może wstrzymać zachodnie wsparcie finansowe, bez którego Ukraina nie jest w stanie funkcjonować.
Na Ukrainie wrze od afer korupcyjnych. Niezadowolenie to przenika także do kancelarii państw zachodnich, szczególnie Unii Europejskiej. Wspólnota znajduje się w apogeum debaty na temat przekazania Kijowowi rosyjskich pieniędzy zamrożonych w Belgii i innych krajach. Jest to konieczne, żeby Ukraina mogła dalej skutecznie opierać się wrogowi. Czy po doniesieniach o milionowych skandalach ma szansę otrzymać unijne wsparcie?
Strona Ukraińska twierdzi, że Pekin dostarczył Moskwie danych wywiadowczych pochodzących z satelitów po tym, jak co najmniej trzy chińskie satelity przeleciały nad zachodnią częścią kraju przed poważnym rosyjskim ostrzałem w niedzielę 5 października. W wyniku ataku zginęło co najmniej pięć osób, a cywilna infrastruktura energetyczna okręgu została uszkodzona. Kreml co prawda zaprzecza, zapewniając, że nie potrzebuje pomocy, gdyż posiada własne zdolności satelitarne; koincydencja nasuwa jednak pytanie o kwestie pomocy wywiadowczej, jakiej Chiny udzielają wojskom rosyjskim. Starzejący się i przechodzący trudności techniczne program kosmiczny Rosji może być niezdolny do pozyskiwania danych o niezbędnej precyzji i niemal na pewno nie jest w stanie konkurować z systemami amerykańskimi, chińskimi czy europejskimi.
Wynik wojny na Ukrainie może radykalnie zmienić polityczną przyszłość Kaukazu Południowego. Od warunków zakończenia działań wojennych zależy nie tylko przyszłość lokalnych konfliktów, ale także przyszły kurs polityczny całego regionu – czy będzie to autokracja i izolacja, czy też demokracja i integracja z Zachodem.
Rada Europejska nie osiągnęła porozumienia w sprawie przekazania na pomoc dla Ukrainy rosyjskich pieniędzy zamrożonych w państwach wspólnoty. W konkluzjach z czwartkowego szczytu zawarto jedynie wezwanie, by Komisja Europejska zaproponowała rozwiązania dla zaspokojenia finansowych potrzeb Kijowa. Było to pewnym zaskoczeniem, ponieważ według przecieków medialnych oraz widzianej przez dziennikarzy wstępnej wersji dokumentu wieńczącego szczyt, państwa członkowskie miały dać zielone światło dla tego kroku.
Utrzymanie pokoju na Ukrainie może zależeć nie tylko od dyplomacji Waszyngtonu i determinacji europejskich sojuszników, lecz także od jednej bazy lotniczej nad Morzem Czarnym. „Ramstein Wschodu” – rumuńska Mihail Kogălniceanu – staje się kluczowym elementem planowanej misji pokojowej, w której Europa potrzebuje amerykańskiego wsparcia lotniczego, logistycznego i politycznego. To właśnie tam może rozstrzygnąć się, czy wspólna operacja USA i Europy zapewni trwały rozejm między Kijowem a Moskwą.
